Asadulah_flip

اسدالله سعادتی

August 6, 2019

زندگی‌نامه اسدالله سعادتی، معاون دوم تیکت انتخاباتی تیم ثبات و همگرایی
اسدالله سعادتی، سال 1353 خورشیدی، در پیتاب تخته چنار، از توابع گیروی ولسوالی شهرستان ولایت دایکندی به دنیا آمده است. پدر وی محمدعلی مردی زراعت‌پیشه بود و به جز سعادتی چند فرزند پسر و چند فرزند دختر دیگری نیز داشت.
سعادتی دوران کودکی و نوجوانی خویش را در زادگاهش سپری کرده است. پدرش وی را در سن شش سالگی برای یادگیری خواندن و نوشتن و فراگیری تعالیم مذهبی نزد ملای مکتب فرستاد. او در مدت کوتاهی مراحل آموزش نزد ملای مکتب را به آخر رساند و باتوجه به نبود امکانات آموزشی بالاتر در کنار پدر به زراعت مشغول شد. او در آغاز جوانی ازدواج کرد و پس از ازدواج، با فعال شدن مکاتب جدید دوباره به درس روی آورد و هم‌زمان با کار در اداره محلی ولسوالی شهرستان، به آموزش ادامه داد و در سال 1378 از لیسه ذکور القان فارغ شد.
با شکست طالبان در سال 1380 و تأسیس نظام سیاسی جدید سعادتی از شهرستان به کابل آمد. در کابل، با شرکت در اولین کانکور پس از طالبان، در رشته زبان و ادبیات دری به دانشگاه کابل راه یافت. با ورود به دانشگاه کابل، او با محافل سیاسی آشنا شد و عضو فعال انجمن‌ دانشجویی شد. همزمان با تحصیل، روزنامه‌نگاری و نگارش مقالات سیاسی-تحلیلی در مطبوعات را آغاز کرد. پس از نگارش چند مقاله تحلیلی، از سوی کمیته فرهنگی حزب وحدت اسلامی افغانستان، به سردبیری هفته‌نامه «مشارکت ملی»، نشریه رسمی حزب وحدت اسلامی افغانستان انتخاب شد.
سال 1383سعادتی در نخستین کنگره سرتاسری حزب وحدت اسلامی افغانستان که پس از شکست طالبان در کابل برگزار شد، به عنوان عضو شورای مرکزی حزب وحدت اسلامی افغانستان انتخاب شد. در اولین دور انتخابات ریاست جمهوری پس از طالبان او عضو کمیته مطبوعاتی تکیت انتخاباتی حامد کرزی رییس جمهور پیشین افغانستان بود.
پس از فراغت از دانشگاه، سعادتی مدتی به‌عنوان کارشناس در وزارت دولت در امور پارلمانی کار کرد. در سال 1389 با برگزاری شانزدهمین دور انتخابات پارلمانی او به عنوان کاندید اصلی حزب وحدت اسلامی افغانستان در ولایت دایکندی وارد رقابت‌های انتخاباتی شد و با پیروزی در انتخابات از این حوزه انتخاباتی به شورای ملی راه یافت.
در بیش از هفت سال فعالیت، به عنوان وکیل مردم در شورای ملی، سعادتی در سطوح مختلف در درون و بیرون از شورای ملی فعالیت کرد. او در آغاز ورود در شورای ملی با هماهنگی بیش از صدوبیست تن از نمایندگان پارلمان نخستین و بزرگ‌ترین فراکسیون پارلمانی را زیر عنوان «ائتلاف بزرگ حمایت از قانون» ایجاد کرد و نقش سخنگوی اصلی این فراکسیون را به عهده گرفت. در ادامه او برای پیگیری مطالبات باشندگان مناطق مرکزی افغانستان در پارلمان، با همکاری اکثریت نمایندگان مناطق مرکزی، گروپ پارلمانی «صدای عدالت» را پایه‌گذاری کرد. او نخستین رییس این گروپ پارلمانی بود و یک دوره ریاست کمیسیون «تفتیش مرکزی و نظارت بر تطبیق قانون» پارلمان را نیز بر عهده داشته است. او در این دوره در دادخواهی برای مردم مناطق مرکزی در پارلمان، راه‌اندازی بدون چشم‌داشت امور اداری مردم در ادارات دولتی، جلوگیری از سیاست‌ها و برنامه‌های تبعیض‌آمیز حکومت همچون سهمیه‌بندی کانکور وزارت تحصیلات عالی، سیاست‌های دولت درباره حل منازعه کوچی‌ها و ده‌نشین‌های بهسود، تغییر مسیر لین برق 500 کیلو ولت ترکمنستان از بامیان به سالنگ، تخصیص بودجه برای مناطق مرکزی افغانستان و موارد متعدد دیگر نقشی چشم‌گیر و فعال داشته است.
او در دوره سوم انتخابات ریاست جمهوری، پیش از تشکیل تیم‌های انتخاباتی، ریاست تیم مذاکره‌کننده حزب وحدت اسلامی افغانستان را به عهده داشت و در تشکیل ائتلاف سیاسی میان حزب وحدت اسلامی افغانستان و جنبش ملی اسلامی افغانستان نقش اساسی داشت که این دو حزب، بعدًا به ارکان اصلی قدرت در تیم انتخاباتی تحول و تداوم تبدیل شد. در دوران فعالیت‌های انتخابات ریاست جمهوری، او عضو شورای رهبری تیم تحول و تداوم بود.
پس از آغاز به کار حکومت وحدت ملی، سعادتی به عنوان عضو «کمیسیون ویژه اصلاحات انتخاباتی» تعیین شد و پس از پایان کار این کمیسیون، او گزارش مجموعه اقدامات صورت گرفته در این کمیسیون را در قالب کتابی با عنوان «اصلاحات انتخاباتی» منتشر کرد. سعادتی در کنار فعالیت‌های سیاسی و پارلمانی تحصیلات خویش را در مقطع ماستری نیز ادامه داد و در رشته روابط بین الملل در سال 1396 از دانشگاه ابن سینا فارغ شد. موضوع پایان‌نامه ماستری او «گذار به دموکراسی و نقش اتحادیه اروپا» بود. پایان نامه دوران ماستری او به حیث یکی از بهترین پایان‌نامه‌ها، تحت همان عنوان از طرف انتشارات دانشگاه ابن سینا به چاپ رسید. «پاسخ‌های من» که یادداشت هایی در مورد جنبش روشنایی است، اثر دیگری است که از او به چاپ رسیده است.
اسدالله سعادتی اکنون در انتخابات ریاست جمهوری سال 1398 به نمایندگی از حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری محمدکریم خلیلی، نامزد معاون دوم تیم انتخاباتی ثبات و همگرایی است. تیم ثبات و همگرایی به رهبری داکتر عبدالله عبدالله، متشکل از ائتلاف بزرگی است که چهار حزب تأثیرگذار افغانستان؛ حزب وحدت اسلامی، حزب جمعیت اسلامی، حزب جنبش ملی اسلامی و حزب افغان ملت ارکان اصلی آن را تشکیل می‌دهند.